Bewaarengel – Kerstverhaal Hoofdstuk 8: Konkelfoezen
Geplaatst op: woensdag 7 december 2005 om 01:30 uur.
Salu zat Niels zo raar te bekijken dat Dulcera er nieuwsgierig van werd. Die vond het de hoogste tijd worden voor een sanitair stopje. “Sl’uuken” vroeg ze liefjes, “Gadegij eens mee naar toilet met mij? Gij weet hier de weg al hé?”
Salu, natuurlijk niet van gisteren verstond dat meteen wat van die mannen hun actieve hersencel niet gezegd kon worden. Ze namen beiden hun tasje. “Mannekes, wij zijn direct terug zelle, jullie redden het wel vijf minuutjes zonder ons zeker?”
Geen van de twee had hen gehoord. Dulcera vond het duidelijk niet leuk.
“Moet ge nu wat weten. Loopt ge op ne vriend die ge in kweetniehoelang niet gezien hebt en dat doet die kweetniehoeneig zijn best om kweetnieoverwatallemaal te tetteren met iemand die hij vanzeleven nog niet gezien heeft en wij zitten daar maar bij gelijk een paar trezebezen.
“Ochoch, ’t zijn mannen hé loeke, dat weet ge toch, als die over vrouwen en reizen beginnen dan is er geen stoppen meer aan. En dan mogen we nog niet klagen dat ze niet de een of andere sport er bij sleuren want dan zijn we helemaal gezien.” Grinnikte Salu erachteraan.
“Ja, ’t is waar, maar waarom die bewaarengel er niet tussenkomt dat snap ik niet zelle. Goe gezien van u om hem in die Kerstbol te proppen, kan dat manneke ook eens van de menselijke Kerstsfeer proeven zonder dat hij opvalt, hahaha.” en terwijl porde ze haar vriendin in de zij.
“Vertel me eens waarom jij mijne Niels zo zit te bekijken? ’T valt niet op zelle.”
“Wel,” ge gaat lachen, dat durf ik niet zeggen hoor.” en terwijl blonken haar pretoogjes.
“Mja,“ dacht Dulcera meteen, die heeft weer een serieuze binnenpret gehad die ze niet kan inhouden. Maar ik ben men eigen niet als ik dat er niet uitgepeuterd krijg. “Zeg nekeer, ik zie dat gij er veel plezier aan hebt en ‘k zou het zo graag weten. Ik beloof van niet te hard te lachen.”
Salu die Dulcera al langer dan vandaag kende en haar graag nog wat zag kronkelen wist dat ze het toch niet kon winnen. Haar tong lag al jaren op het puntje van haar tong en het enthousiasme liep al van haar gezicht. “T’ Is goed,” zei ze, ’t is al goed en terwijl begon ze alweer te lachen. Maar ge moet me wel beloven dat ge het hem niet gaat zeggen he anders gaat die me nooit niet meer willen bekijken en ik ga steevast donkerpaarsaarbeirood worden als ik moest weten dat die mens dat moest weten. Dan durf ik die nooit meer onder ogen komen zenne. En aangezien dat een oude vriend van u is, zit dat er nog wel in hé. Maar die mens heeft wel niet veel verstand van hem te kleden hé,” fluisterde ze er achteraan. Moet ge hoognodig eens mee gaan shoppen hoor. Het is hem van kilometers var af te lezen dat hij vriendinloos door het leven gaat.” knipoogde ze er vettig achteraan.
“Heleba,” schaterde Dulcera, “niet rap van onderwerp veranderen hé, zeg nekeer eerst waarom ge de Niels zo zat te bekijken, allé vort of ik kriebel het er uit.” en terwijl deed ze een schijnaanval op de zijdelingse kriebelzones van haar vriendin. Die dook vlug onder de armen door. Als twee kleine kinderen hingen ze aan de wasbak te gibberen. Een dame van het type droogstoppel kwam uit een hokje en bekeek de twee met een meewarige blik. Je kon zo op haar gezicht aflezen ‘gut, de kinderen, zie ze weer bezig. Moet ge daarvoor zo groot geworden zijn, … etc..
Salu die haar adem een beetje begon terug te krijgen, nam een pufje en vroeg op deugenieterig toontje, Dulcieken, als ge nu naar uwe Niels kijkt he en dan nekeer denkt aan de televisiereclames die nu lopen. Doet ie u dan niet zo een heel klein beteken aan iemand denken zo van opzicht zo?” Terwijl kun ze een volgende lachbui amper onderdrukken.
Dulcera, zich van geen kwaad bewust, wist bij God en klein peerke niet waar ze het over had, maar dat het weer de moeiste was dat was duidelijk.
“Neje, dat zegt me niet meteen iets, maar nu moeteket wel weten zelle. Ge kunt u niemeer houden van lachen. Staks krijgde er nog nen aanval op, allé hup vertel!” Ze probeerde er streng bij te kijken maar met die glimlach die zich opdrong toen ze het gezicht van haar vriendin zag kreeg dat eerder een komisch zicht waar nog geen duivel van geïmponeerd zou zijn.
“oké, ik zal het u vertellen. Hou u maar al vast.” ging salu verder op geheimzinnige toon. “Er loopt zo een reklammeke op de tévé van een jong koppelke hé. ‘t Gaat over verzekeringen. Ze zijn net romantisch ontwaakt en er speelt een liefdesmuziekske op de achtergrond. Da meiske –schoon kind trouwens – staat in de keuken ontbijt te maken en mijnheer komt binnengestruind he met zo ne slodderboxershort in van da grauwgrijs. Hij is zo wreed in zen kruis aan het graaien en daarbij gaat da broekske zo wild heen en weer hé, terwijl geeftem zijn lief zo nen dikke pakkerd en zet hem ongegeneerd aan de tafel. Da meiske trekt wat op ons zelle van manieren, ze steekt zo zuinigskes haar lepelke in hare magere yoghurt en swenst wrijft hij met één hand onder zen oksel, geeft haar ne kus, trekt zenne neus op en ge hoort dat er teen en tander inzit hé dat er uit zou moeten, zo echt vettig zo, en dan paktem met die okselhand een toastje van de tafel, krabt met zen ander hand nog nekeer in zen kruis, roeffelt nog even met zijne vinger in zennen neus en drinkt dan uit het melkkarton. Aan hare snoet ziet ge al lang dat ze er dik haar goesting van heeft hé en dat muziekske blijft maar spelen ondertussen hahahaa.”
Dulcera trekt hare neus op net of ze heeft het net allemaal zelf beleefd.
“En raad nu nekeer op wie dat die mens mij doet peinzen? whoehahahaha”
Saluke kwam niet meer bij. Nu moest ze er bij gaan zitten. Dulcera stond er bij of ze het in Antwerpen hoorde regenen. Bekeek haar vriendin die zat te kronkelen van het lachen en een verdacht piepgeluid begon te uiten.
In feite, als ze eens een beetje nadacht. Hare Niels liep er inderdaad verfomfaaid bij en ze zag op welk reklammeke Salu het had en ze begon de gelijkenis te zien.
“Is dat niet dat filmke dat eindigt met een zinnetje in den trant van “omdat wij de dingen koesteren waar u blijvend waarde aan hecht.”
“Jaaaa, dat is het, proestte Salu maar nu begon ze toch wel hard te piepen.”
“Lieveke, ge moet maar een beteke proberen te stoppen met lachen zelle, ge gaat zo nen aanval krijgen, puf nog nekeer.” Sprak Dulcera bezorgd.
“ik weet het ik weet het, maar ik kom er gelijk niet uit.” Ze nam haar puffer en nam nog een dosis. “Ik zal mijn gezicht eens verfrissen zie dat helpt ook meestal een beteke. Dulcera ging ondertussen een echt plasje plegen, van al dat lachen moest ne mens…
Salu begon een beetje te bekomen, de lachkrampen beginnen te verminderen maar het moment dat Dulcera uit het hokje kwam en de meisjes elkaar weer aankeken waren ze weer vertrokken.
“Snut hé,” sprak Dulcera, “Nu ga ik de Niels ook nooit niet meer normaal kunnen bekijken. ik ga telkens dat filmke voor mijn ogen zien draaien en gelijk dat hij er nu een beetje verfomfaaid bijloopt zou die boxershort wel nekeer…. whoehahahahaa.” en weg waren ze weer.
“Het wordt trouwens tijd dat we maar eens terug naar de mannen gaan hé. Ge zijt al zo lang weg van uwen vers gevonden bink –waar ik vanavond alles in gedetailleerd detail over wil horen hoor – ging ze onverstoord verder.
“Mjajaa,” ging Saluuken schijnongeïnteresseerd verder maar haar ogen spraken het tegendeel.
De mannen zagen eindelijk hun stralende koffiemaatjes terugkomen. Ze bekeken het tweetal met grote verwonderde ogen die nog een staartje verraden. De meisjes hadden ongewild en ongeweten diezelfde blik in hun ogen.
…
Opmerkingen:
Een super duo vervolgverhaal
met Dulcera en Salu in de hoofdrollen
Dit hoofdstuk werd geschreven door Salu
alle leuke reacties staan natuurlijk ook weer te lezen achter deze link –> HIER
Hieronder volgt de aangepaste dictionnaire van Vlaams verklarend Salunees voor beginners :
konkelfoezen: stiekum onderhandelen , smoezen, maar niet persé in de negatieve zin
niet persé: niet per definitie
sanitair stopje: een plasje gaan plegen
vanzeleven: van zijn hele leven
tetteren: uitbundig babbelen, heel plezant
plezant : superleuk
trezebezen: niet echt snugger uitziende simpele meisjes
loeke: in dit geval een vriendelijk troetelnaampje
uitpeuteren: vriendschappelijk ontfutselen
gibberen: een geluid dat enkel meisjes kunnen uitbrengen als ze onderling sloeberen
droogstoppel: geen natte stoppel
een pufje nemen: met een inhalator inademen
opzicht: vooraanzicht
klein peerken: was een van de lievelingetjes van God in de kleuterklas volgens de mondovergeleverde vlaamse geschiedenis
swenst: terwijl
uw goesting van iets hebben: wil zeggen dat het genoeg is geweest
piepende Salu: klinkt astmatisch
in getailleerd detail: tot in de kleinste puntjes
een staartje verraden: daar is het laatste woord nog niet over gezegd
zelle, zenne: bevestigende bevestiging van geen ontkenning die hierdoor in overtreffende trap bevestigd wordt als bijkrachtende term, lijkt op een stopwoordje maar geeft meer diepgang aan de voor- of achterliggende tekst van de zin waar hij in gebruikt wordt.
koffiemaatjes: koffiedrinkgabbertjes
